przycisnąwszy twarz do szyby - tę pustynię przywaloną zaspami.
Stefan Żeromski czasu sprawdzić, co on robi. Klęczał ciągle na łóżku, rozłożył pisma, które mu pożyczyłeś, na parapecie i czytał je. Zrobiło to na mnie dobre wrażenie, okno bowiem wychodzi na powietrzny komin i nie
ale K. Zaraz jednak przed bramą uchwycili go w taki sposób, w jaki jeszcze K. nigdy z żadnym człowiekiem nie chodził. Trzymali ramiona blisko siebie za jego plecami, nie zgięli ramion, tylko
Cytat
Rafał dumał przez chwilę i z lekka popróbował drzwi wiodących do sieni. Ku jego wielkiemu zdumieniu-ustąpiły. Weszli cicho jak upiory i sunęli się obok ścian po dobrze znajomych dylach. Z sieni
nigdy jeszcze nie prowadził tak wielkiego procesu, za jaki K. swój własny uważał. Podejrzane mu były nieustannie podkreślane stosunki osobiste adwokata z urzędnikami. Czy zawsze wyzyskiwane one były
Cytat
zobowiązany czekać na Włocha, popatrzył na swój zegar, była jedenasta. Ale czy rzeczywiście mogło odbyć się kazanie? Czy K. mógł sam jeden reprezentować parafię? Jak to, a gdyby był cudzoziemcem,
mu wypowiada! - zawołał kupiec, zeskoczył z krzesła i biegał dookoła kuchni ze wzniesionymi ramionami. Wciąż na nowo wykrzykiwał: - On wypowiada adwokatowi! Leni chciała od razu rzucić się na K.,