Stefan Żeromski sąsiad dobrodziej nie poskąpisz! - wołał ktoś z tłumu. - Wyjdziemy na dziedziniec i jak nad wodą, hulaj dusza! Stary zwrócił się w stronę tego głosu i mówił z pięknym ukłonem, śmiejąc się chytrze: - tym, że w roztargnieniu chciał już wstać, odwrócić się i odejść. Wreszcie popatrzył Włoch na zegarek i zerwał się. Pożegnawszy się z dyrektorem przystąpił do K., i to tak blisko, że K. musiał